Ksiądz Stanisław Kowalski urodził się 17 marca 1876 r. w Kaliszu, gdzie ukończył gimnazjum rządowe. Po ukończeniu seminarium duchownego włocławskiego (1895–1900) przyjął 27 V 1900 r. świecenia kapłańskie. Jako neoprezbiter był wikariuszem w parafii św. Zygmunta w Częstochowie (1900–1907), a w latach 1907–1911 pełnił posługę duszpasterską przy kościele w Rakowie. Był też rektorem filialnego kościoła w Jaworznie (1911–1916). Był proboszczem w Górze (1916 – 1918), Korczewie (1918–1926), Borysławicach (1926 – 1932), Białotarsku (1932–1934), Tubądzinie (1934 –1939) i Koźminku (1946–1949). W 1926 r. został mianowany tajnym szambelanem papieskim (prałat), a po zwolnieniu z parafii Korczew w tym samym roku (zamierzał wstąpić do orionistów) został prefektem seminarium nauczycielskiego w Zduńskiej Woli oraz kapelanem więzienia. W czasie II wojny światowej przebywał w okolicach Nowego Sącza. Od 20 września 1949 r. przebywał na emeryturze i pomagał w pracy duszpasterskiej księdzu Ignacemu Bronszewskiemu w Białotarsku. Zmarł 22 lipca 1950 roku. Pogrzeb odbył się w Białotarsku z udziałem biskupa Karola Radońskiego, kapituły włocławskiej, okolicznych księży i wielkiej rzeszy wiernych.

Opr. Ks. Piotr Paweł Obolewski